Bu aralar kendini tuhaf şekilde ifade etmeye başladı. İstediklerini "anneee ııı" şeklinde ya da elimizden tutup istediği yere götürerek anlatıyo. Tırmanma işi had safhada, çıkamadığı hiç bir yer kalmadı. Pencere pervazları, sandalyeler, masa üstleri... Koltukları saymıyorum bile... Herşeyi anlar şekilde bakıyo ve heşeye mutlaka farklı bir ııı sesi veriyo. Yemekle aramız hala yok, ben zorla yedirmesem hiiiç niyeti yok yemeye. İlk defa dün sabah bizimle birlikte adam gibi kahvaltı yaptı. Sadece 6 dişi (Altta 2, üstte 4) olduğu için çiğnerken zorlanıyo, onun için fazla zorlayamıyorum. Dün sabah 7'de kalktığında bir fincan süt içti ve saat 11'e kadar bişey yedirmedim, sonra bizimle (babaannesi ve ben) birlikte masaya oturdu ve tabağındakilerin hepsini yedi. Tabağın içeriği şunlardı; 3 tatlı kaşığı labne peynir, az haşlanmış 1 yumurta, 1 tane zeytin, yarım domates, yarım dilim ekmek içi, 1 tatlı kaşığı pekmez ve yarım fincan paşa çayı. Afiyet olsun tontişime...

Uyku düzeni yine değişti, önceden günde iki kez birer saat uyurdu şimdi sabah uykusu yok öğlen iki saat uyuyo ve bir daha geceye kadar uyumuyo. Günboyu yorulmasına rağmen gece mutlaka 1-2 kez uyanıp sallanmak istiyo.

Sevgili oğlum gün içinde beni çok yoruyo, sabah kalktığımdan itibaren babası gelene kadar canımı çıkartıyo. Babasına çok düşkün, geç geldiğinde kapılarda kalıyo baba baba diye ağlıyo. Bazen gece uykusunda mutlaka onu babasının sallamasını istiyo. Sıpa işte nolcak...

Bazen hiç olmayacak şeyler yapıyo. Mesela dün sabah ben kahvaltı hazırlarken suluğunu almış kulağına dökerken yakaladı babaannesi... Aaaa napıyosun oğlum diye bağırdım hemen kafasını yana yatırdım birazı dışarı aktı, temiz bi bezle içini sildim, kulağının içi su doluydu foş foş yapıyodu zor temizledim kuruttum.

Yaramaz maramaz ama bizim bitanemiz o, O'na kıyamıyoruz ve O'nu çooook seviyoruz...